Sercan Virlan

ExtJS Air Uygulaması

// 21 Aralık 2009 // Hiç Yorum Yapılmamış » // JavaScript

Merhaba arkadaşlar.

Kendime vakit ayırabildiğim bir gün ExtJS ile bir AIR uygulaması yapmaya karar verdim. 6 ay kadar oldu bunu yapalı acemilik durumu diye kodlarını elimde tutmayı başaramadım. Derlenmiş AIR dosyası bugün karşıma çıkıverdi. Bunu blogumda yazarım ben dedim. AIR’ın geleceğin teknolojileri arasında yer alacağını düşünüyorum. AIR web teknolojileriyle (HTML & JS / ActionScript) platform bağımsız masaüstü uygulaması yapmamıza olanak tanıyor. Tekrar bir AIR projesi yapmaya karar verirsem burada ayrıntılı olarak anlatmayı planlıyorum.

devamı

O kör olası gözlerin. . .

// 15 Mart 2009 // 1 Yorum » // Genel

Bağlanmıyacaksın. . .

// 15 Mart 2009 // 1 Yorum » // Genel

Bağlanmıyacaksın birşeye öyle körü Körüne,
“O olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.

Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları…

Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
“O benim.” diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin…
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.

Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın.
Ucundan tutarak…

Giden Sevgiliye. . .

// 15 Mart 2009 // 1 Yorum » // Genel

Sen benim gözümde bir hiçsin artık,
Nefretim, aşkımı aştı bu gece,
Bugün ki sözlerin söz müydü artık
Son sözün sabrımı aştı bu gece,

Kolayca bitsin bu diyemedin de
Salladın, savurdun basiretsizce
Hiç mi ders almadın onca gezdik de
Yağmurun rahmeti aştı bu gece,

Yürümeyen neydi,ilişkimiz mi?
Günüm bomboş deyişimiz mi?
Sensiz yaşayamam çelişkimiz mi?
Yalanın doğrunu aştı bu gece

Evlenmek hayali kapımda idi
Giriş kat evimin boyası yeni
Mobilyan, takımın, alınmış idi
Vuslatım tadını aştı bu gece

Yemedim yedirdim ne varsa sana
Üç kuruşum olsa verirdim daha
Memurdum yoksuldum hatırlasana
Hafızam haddini aştı bu gece

Ayakların donmuş, üşümüştün de
Gece yatamamış üzülmüştüm de
Bir ay oruç tutup yememiştim de
O çizmen boyunu aştı bu gece

Yapılan söylenmez, gelmezmiş dile
Allahtan beklenir kul bilmese de
Kızgınlığım buna, sebep ise de
Sabrım miadını aştı bu gece,

Onca gez toz benimle, seviyorum de
Sonra git nişanlan bir de ona de
Şerefsizlik değil de, nedir bu söyle
Küfrüm edebimi aştı bu gece,

Sana son bir sözüm, nasihatim var
Aldığım ahlakla bir terbiyem var
Sana,
seni doğuran ana deyip geçmek var
Saygım adabımı tuttu bu gece,
Gönlümün romanı bitti bu gece
Hangisine yansam şimdi gün gece
Ömrümden beş yıl gitti bu gece…

Neydin Sen ?

// 15 Mart 2009 // 1 Yorum » // Genel

Mutlulukların en doyulmazı seninle başladı. Sevgilerin en tükenmezi seninle doldu içime. Seninle vardı özlemler kavuşmalar.
Seninle yaşadım aşkların en eksilmezini,anıların en unutulmazını.
Sonra acılar,çaresizlikler,en kahırlı ayrılıklar geldi seninle.
Senden uzak kopkoyu zifir geceler,bitmek bilmez upuzun günler geldi ve bir sessizlik geldiki anlatılamaz.
Düşünüyorumda seni tanımasaydım sensiz kalmayacaktım.
Bilmeyecektim yokluğunun bu kadar dayanılmaz olduğunu.
Beni sen bütünlemiştin yine sen yarım bıraktın.
Şimdi belki yine seninleyim.
Ama öyle kırık ve öylesine sensizimki!
Sana sesleniyorum.
Bu seninle dopdolu satırlarımı oku ve bana söyle ben seni sevdim mi?
Neydin sen?
Bir rüzgarmıydın da şöyle bir esip geçtin?Yapraklarını döküp dallarını kırdın içimdeki duygu çınarının.
Neydin sen?
Bir aynamıydın içinde gözlerimi kaybettiğim.
Ve şimdi ne seni ne de kendimi görebildiğim?
Neden bir an pencerelerine varana değin açtın bana gönlünü sonra bir başka diliminde zamanın esrarlı bir havaya bürünerek kapılarını bile kapattın yüzüme?
Yoksa mevcut değilmiydin?
Kuru bir ısırgan dalımı sarstı beni?
Şimdiye kadar yaşadıklarımız kör ebe oynayan bir romantizmin köpüklerimiydi?
Neydin sen?
Gökten avuçlarıma düşen bir damla su mu? Kalbimin yangınları bütün hücrelerimi sarınca buharlaşıp kayboldun.
Sonu gelmez sandığım bir heyecanmıydınki? Kendi ellerinle hazırladın sonumu?
Yoksa bu gurbet gönlümde yıkılmaz bir kule olarak mı algıladım seni ve sen bir kuştüyü gibi uçup kayboldun gökyüzünde?
Bir masalmıydın kuşların geceleyin ruhuma anlattığı?
Bir efsanemiydin çağların ötesinden kopup gelen?
Yoksa bulutların kulağıma fısıldadığı bir nağmemiydin?
Neydin sen?
Gözyaşım! Seni hiç bu kadar yakından tanımamıştım!!!